Psycholog społeczny Daniel J. Kruger z Instytutu Badań Społecznych Uniwersytetu w Michigan przeprowadził serię eksperymentów on-line. Pokazał on 854 kobietom i mężczyznom (grupa studentów) kilka wersji męskich twarzy o rysach bardziej i mniej typowych dla tej płci. Prezentowane wizerunki różniły się między innymi kształtem brwi, szczęki, czoła oraz grubością ust.

Uczestnicy zostali poproszeni o wyrażenie opinii na temat tego, którego z mężczyzn widzieliby jako swojego kolegę, małżonka, rodzica swoich dzieci lub towarzysza dla swojej dziewczyny. Zadaniem osób badanych było także wskazanie, który z prezentowanych mężczyzn wydaje im się zachowywać w określony sposób (np. rozpoczynanie bójek lub podrywanie cudzej dziewczyny).

„Godne uwagi jest to, że drugorzędne różnice w budowie fizjologicznej okazały się być podstawą do wstępnych osądów dotyczących ludzkich zachowań i cech osobowości” – mówi Daniel Kruger. Twierdzi on, że mimo, iż atrybucje łączące budowę twarzy z cechami charakteru uważane są za nienaukowe, duża liczba ludzi wierzy w związek między wyglądem a osobowością.

Badacz wyjaśnia, że w świetle psychologii ewolucyjnej tego typu poglądy wydają się być częściowo uzasadnione. Męskie rysy twarzy związane są bowiem z poziomem testosteronu, który z kolei wpływa na tendencję do niewierności czy stosowania przemocy. Zgodnie z powyższym męskość rysów twarzy może spełniać rolę wizualnego bodźca istotnego dla wyboru partnera dokonywanego przez kobiety, podobnie jak ogony samców pawi są sygnałem dla samic dotyczącym siły i zdolności reprodukcyjnej samca.

W jednym z eksperymentów Krugera uczestnicy łączyli bardziej męskie rysy z tendencją do podejmowania ryzyka i współzawodnictwa oraz dużym wysiłkiem w związkach partnerskich i mniejszymi wysiłkami w rodzicielstwie. Bardziej męskie twarze kojarzone były ponadto z tendencją do przemocy fizycznej. Przypisywano im także gotowość do przeciwstawiania się swoim szefom, sypiania z wieloma kobietami i tendencję do zdradzania swoich partnerek oraz uwodzenia kobiet będących w związku z kimś innym.

Mężczyzn o bardziej kobiecych rysach określano natomiast jako prawdopodobnie dobrych mężów i opiekunów dzieci. Badani uznawali ich też za ludzi pracujących ciężko nawet, jeśli nie lubią swojej pracy. Jednocześnie byli oni postrzegani jako zdolni do emocjonalnego zaangażowania w długotrwałe związki.

Zdaniem naukowca zarówno kobiety jak i mężczyźni wykazują tendencję do reagowania na bardziej i mniej męskie rysy w sposób, który ich zdaniem zwiększy ich własny sukces reprodukcyjny. Podczas, gdy bardziej męskie rysy sprzyjają dobrej ocenie jako partnera, rysy bardziej kobiece łączone są z lepszymi predyspozycjami do bycia rodzicem. Mniej męski wygląd twarzy sugeruje też skłonność do współczucia i uprzejmości, wskazujące na to, że tacy mężczyźni będą bardziej zdolni i chętni do wchodzenia w długotrwałe związki i gotowi do posiadania dzieci.

Źródło: Informacje własne