Problemy akulturacji imigrantek w Stanach Zjednoczonych

W innych badaniach Aroian i Norris (2003), Depression trajectories in relatively recent immigrants, brały udział 253 kobiety - imigrantki z byłego ZR, które miewały stany depresywne lub przeżywały depresję przez 2 lata i więcej. Pod uwagę brano ich warunki życiowe, dane demograficzne, poziom adaptacji. Starano się również ustalić, jakie z czynników takich jak wiek, ilość lat spędzonych na emigracji, wykształcenie, miejsce pracy, stan cywilny, bliskość zamieszkania krewnych lub innych imigrantów z tej grupy mniejszościowej, mają wpływ na rozwój depresji, lub odwrotnie, hamują eskalację tego stanu.

Jak wskazują wyniki 43% badanych przeżyło depresję, u 26% zaznaczono stan obecnie przeżywanej depresji oraz u 30% stwierdzono aktualną depresję, która trwa od 2 lat. Te 3 grupy nie różniły się znacząco pod względem charakterystyk demograficznych, trudnej sytuacji rodzinnej, czy też pod względem trudności ze znalezieniem pracy. Różnice były zaznaczone w kategoriach: bliskości zamieszkałych krewnych (p=0.32) oraz adaptacji (p<0.05). Miewanie depresji było krótsze u osób z wyższym poziomem akulturacji oraz u tych osób, które mieszkały blisko krewnych lub innych imigrantów z tej grupy.

Wyniki badań wskazują, że akulturacja ma duży wpływ na życie imigrantek przez oddziaływanie na osobiste, rodzinne i społeczne więzi. Przedstawiony model nie pokazuje bezpośredniego związku pomiędzy akulturacją a stanami depresyjnymi, jednak propaguje, że akulturacja przyczynia się do zmian stanów zdrowia psychicznego i jako skutek, wpływa na zmiany w zachowaniu: alienacja, stres i lęki, które z kolei prowadzą do depresji oraz innych niekorzystnych zachowań. Autorzy tych badań biorą pod uwagę społeczną alienację, jako czynnik o obszerniejszym działaniu, niż tylko luka w społecznym wsparciu. Łączy bowiem w sobie brak poczucia wygody czy też dobrego samopoczucia w nowej kulturze.

Rysunek 2. Structural equation model od acculturation, social alienation, family stress, and personal stress on depression for 226 FSU immigrant women controlling for age and time in US

Zgodnie z tradycyjnymi zasadami kulturowymi w byłym ZR od kobiet oczekiwano w o wiele większym stopniu niż od mężczyzn zajmowania sie domem (sprzątanie, gotowanie, robienie zakupów, pranie, prasowanie, naprawienie usterek itd.), rodziną, wychowywaniem dzieci nawet w okresie, gdy już są dorosłe. Czasami kilka pokoleń mieszkało w jednym mieszkaniu. Babcie były niańkami dla wnucząt i poniekąd pomagały w prowadzeniu gospodarstwa domowego.

Natomiast w USA, im więcej wnuki adaptowały się do kultury amerykańskiej, tym bardziej starsze kobiety czuły sie mniej potrzebne i dotkliwie przeżywały zmiany zachodzące w ich rodzinach. Niektóre z kobiet również napotkały problem uznania ich narodowości na terytorium USA jako Rosjanek a nie Żydówek, do których ich zaliczano w ZR. Została osobno stworzona religijna grupa Żydówek Rosyjskich, która stanowi dodatkową barierę w procesie adoptacji imigrantek. Badacze również doszukują się zależności pomiędzy agresją domową a depresją, stresem i spożyciem alkoholu a agresją (Miller, 2006).Podobne badania były prowadzone wśród imigrantów Chińskich i hiszpańskojęzycznych (Hicks, Zhonghe, 2003; Newcomb, Carmona, 2004).

Ristner i inni (2001) w „Gender differences in psychosocial risk factors for psychological distress among immigrants” postulują, że kobiety więcej stresują się niż mężczyźni tej samej grupy. Interesującym jest fakt, że również więcej kobiet niż mężczyzn przebywa w stanie depresji (Miller i inni, 2006). Proces akulturacji imigrantów był słabszy, a poziom stresu i depresji wyższy, jeśli ta rodzina mieszkała osobno, a nie w bliskim sąsiedztwie z innymi imigrantami ze swojej grupy. Wynik tych badań potwierdzają inne kulturowe badania, przeprowadzone z imigrantami z byłego ZR w Izraelu (Litwin, 1997).

Badania, dotyczące problemów tożsamościowych imigrantów i uchodźców z byłego ZR, są dosyć skomplikowane dla naukowców, ponieważ niewystarczającą uwagę poświęca się na podział kulturowy imigrantów. Etykietowano wszystkich „Russians”, przypisywano kulturę rosyjską, w tym czasie, kiedy imigrowali Rosjianie, Żydzi, Ukraińcy, Białorusini, Mołdawianie, Bułgarzy i inni.

Przykładem badań z takim problemem były „A Tale of Two Cities: Replication of a Study on the Acculturation and Adaptation of Immigrant Adolescents From the Former Soviet Union in a Different Community Context” prowadzone przez Birman, Tricketta i Buchanan (2005), Acculturation and Adaptation of Soviet Jewish Refugee Adolescents: Predictors of Adjustments Across Life Domains autorstwa Birman, Trickett'a, Vinokurova (2005). W prezentowanych raportach są dane uzyskane z grup imigrantów z byłego ZR, zamieszkujących w wielokulturowym sąsiedztwie. Analiza eksploruje różnice w kontekście miejsca zamieszkania (społeczności i sąsiedztwa) na dwóch płaszczyznach: ogólne przewidywane wartości akulturacji oraz potwierdzenie poglądu, że akulturacja jest najlepiej rozumiana jako fenomen w ujęciu kontekstualnym.