Pisanie bloga może nieść psychologiczne korzyści dla nastolatków cierpiących z powodu lęku społecznego przez podniesienie ich własnej samooceny i pomoc w tworzeniu lepszych relacji z przyjaciółmi.

Przeprowadzone przez Meyran Boniel-Nissm z Uniwersytetu w Hajfie badanie wykazało, że pisanie osobistego pamiętnika i wykorzystywanie innych form pisemnej ekspresji jest dobrym sposobem na uwolnienie emocji i poprawienie swojego nastroju. Nastolatki i tak są często online, a blogowanie pozwala na swobodną ekspresję i łatwą komunikację z innymi.

Jak się okazało, prowadzenie bloga miało silniejszy pozytywny wpływ na pogorszony dobrostan uczniów niż wyłączna ekspresja lęków i niepokoju społecznego w prywatnym dzienniku. Wybór opcji komentarzy od społeczności internetowej intensyfikuje jeszcze bardziej ten efekt.

Chociaż zniewagi i znęcanie się w Internecie są dość powszechne, odnotowano, że prawie wszystkie odpowiedzi na wiadomości uczestników były wspierające i pozytywne. Badacze nie byli zaskoczeni, jako że często można dostrzec pozytywne wypowiedzi, które są wsparciem i radą.

Badacze przebadali losowo uczniów szkoły średniej w Izraelu, którzy zgodzili się wypełnić kwestionariusz o swoich odczuciach względem jakości własnych relacji społecznych. Razem było to 161 młodych osób – 124 dziewcząt i 37 chłopców, o średniej wieku 15 lat. Zostali oni wybrani, ponieważ ich punkty w badaniu wykazały, że wszyscy osiągnęli pewien poziom lęku czy stresu społecznego. Wszyscy deklarowali trudności w tworzeniu znajomości lub w utrzymywaniu przyjaźni. Badacze oceniali samoocenę oraz codzienne aktywności i zachowania towarzyskie przed przystąpieniem do badania, od razu po oraz po dwóch miesiącach od trwającego 10 tygodni eksperymentu.

Cztery grupy uczniów były przypisane do prowadzenia bloga. Dwie z tych grup zostały poproszone o skupienie się w swoich postach na problemach społecznych, przy czym jedną z nich poproszono o włączenie możliwości komentowania ich wiadomości. Dwie pozostałe grupy mogły pisać, o czym chciały i znowu, jedna z grup miała włączoną opcję komentarzy. Liczba i treść komentarzy nie była oceniana w tym eksperymencie. Uczniowie mogli odpowiadać na komentarze, jednak nie było to wymagane. Dwie inne grupy stanowiły grupy kontrolne – albo prowadziły prywatny dziennik o swoich problemach społecznych, albo nic nie robiły. Uczestnicy byli poproszeni o umieszczanie swoich postów co najmniej dwa razy w tygodniu przez 10 tygodni.

Czterech ekspertów, którzy posiadali tytuł magistra lub doktora w doradztwie i psychologii, oceniali stan emocjonalny i społeczny blogerów przez czytanie ich postów. Uczniowie byli oceniani jako posiadający słaby społeczny i emocjonalny stan, jeśli przykładowo pisali obszernie o swoich osobistych problemach lub złych relacjach albo wykazywali jakieś podstawy do oceniania ich własnej samooceny jako niskiej.

W przypadku osób prowadzących bloga w porównaniu do nastolatków, którzy nic nie robili lub tych, którzy pisali prywatne dzienniki, poczucie własnej wartości i pozytywne zachowania społeczne znacząco się poprawiły, a lęk społeczny i stres emocjonalny obniżyły. Blogerzy, którzy byli poproszeni o pisanie o swoich trudnościach i ci, którzy mieli włączoną opcję komentarzy, poprawili się najbardziej. Wszystkie te wyniki były spójne w dalszych dwóch miesiącach kontynuacji.

Autorzy badania uznali, że nierówna proporcja płci była ograniczeniem w badaniu. Przeanalizowali jednak wyniki oddzielnie dla płci i odkryli, że chłopcy i dziewczęta reagowali podobnie na interwencje i nie było żadnych większych różnic. Mimo wszystko, aby uniknąć takiego ograniczenia, uważają, że przyszłe badania powinny kontrolować kwestię płci.